De spanning was hoog bij alle twaalf deelnemende combinaties. Dat was te zien bij de training, de series en in het rennerskwartier. Er was een EK titel te verdienen, en bijna alle kandidaten maakten een grote kans. Het gaf grimmige gevechten, verbeten blikken en veel haastig gesleutel aan de laatste perfectie.

De dag van de Matthijssens verliep voorspoedig. Drie van de vier series werden met overmacht gewonnen. De laatste serie was de ‘generale repetitie’ tegen regerend Europees kampioen Thomas Kunert en bakkenist Bernd Kreuzer. Kunert lag na de eerst bocht op kop, en Matthijssen bleef erachter. De 4.000 bezoekers hadden hun mening klaar. Maar het was tactiek bleek later. ‘Ik wilde hem zand in de ogen strooien’ vertelde Matthijssen, ‘en niet mijn krachten verspelen, want ik wist dat ik op deze manier ook in de A-finale zou staan, en daar moest het gebeuren.’In de finale stond het geluk eens aan de kant van de man uit Annen. De versnellingskabel van Kunert brak, waardoor de Duitser moest opgeven. Ongehinderd reed Matthijssen naar zijn eerst EK-titel.

Sven Holstein en Desiree Daubert, de Europees kampioenen van 2005, lieten zien dat hun overwinning van destijds geen bevlieging was. Zij vochten zich knap door de series met vooral tweede plekken, en namen geen risico’s. Op deze berekende wijze plaatsten ze zich rechtstreeks in de A-finale. Zij zagen hun inzet beloond met een mooie derde plek.

In de series viel vooral debutant Raymond De Rooy met bakkeniste Sandra Mollema op door erg sterke starts en goede lijnen. De combinatie uit Loppersum pakte de meters steeds terug in de bochten en hield de gaten dicht voor de concurrentie. In de allerlaatste serie van de wedstrijd, waar voor de laatste ticket voor rechtstreekse plaatsing in de A-finale moest worden gereden, was de start voor De Rooy minder. Het voorwiel kwam omhoog waardoor hij meters verloor en als laatste de bocht inging. Deze achterstand was niet meer goed te maken, waardoor het team alsnog in de B-finale belandde. Daar had De Rooy echter weer een superstart. Hij kwam als eerste uit de bocht en gaf zijn voorsprong niet meer uit handen. Hiermee plaatste hij zich voor de A-finale en eindigde op een verdiende vijfde plaats.

Mark Detz en Linda Vijfschaft hadden niet veel geluk. Door een technisch mankement viel de combinatie uit in één van de series. Wel plaatste het zich voor de B-finale. Maar daar bleek de snelheid niet hoog genoeg om door te mogen naar de grote finale. Het tweetal werd uiteindelijk achtste. 

Wat opviel was dat de Duitsers langzaam op gang kwamen. Venus was lange tijd onzichtbaar in de series en Oliver Wehrle reed een matige wedstrijd. Brandhofer was de enige die in de loop van de dag zichtbaar meer zelfvertrouwen kreeg, en zich daardoor rechtstreeks kon plaatsen in de A-finale.Thomas Kunert had pech in de training, maar won volgens verwachting alle series. De negenvoudige Europees kampioen moet zich in de finale net zo gevoeld hebben als Matthijssen vorig jaar. Na de start van de eindfinale wilde de Duitser schakelen naar de tweede versnelling en merkte dat de motor dit niet oppakte. De kabel was gebroken en daarmee het zicht op de tiende titel. Daarmee viel de beslissing van de overigens prachtige finale al in eerste bocht. Venus en Niedermeier, die zich via de B-finale hadden gekwalificeerd, pakten een prachtig tweede plek voor Holstein en wist dit vast te houden.  

De Engelse combinaties kwamen er vandaag niet aan te pas. De Shaun Harvey en Danny Hogg hadden niet de kwaliteit om zich staande te houden in het strijdgewoel, en het team Goodwin/ Stevens vielen tot twee keer toe uit vanwege materiaalpech. De twee Engelse reserve combinaties hoefden niet in actie te komen